OGÓLNOPOLSKI
konkurs choreograficzny
WarsawZAWIROWANIAdance 2017

Choreografowie

Anna Piotrowska Piotrowska

Autorka pracy bless the king_nieliryczna pieśń” oraz „under the dead tree”.

Więcej

bless the king_nieliryczna pieśń”

taniec: Anna Piotrowska, Kamil Bończyk

muzyka: Anna Piotrowska

czas trwania prezentacji: 15 min

 

„(...) Niebezpieczny, niepokojący mrok, kryjący się w niechcianych zakamarkach naszej podświadomości. „Bless the king...” przepełniony jest agresją i brutalnością. Oglądając go czuję się, jakby ktoś zamknął mnie w piwnicy albo w lochu. Aktorzy ubrani w skóry (spodnie, płaszcz), migające, rzucone w kąt jarzeniówki, dywan, blaszane wiaderko... To wszystko, a także wyraźnie sado-masochistyczna relacja pomiędzy artystami napawa mnie lękiem, ale i fascynacją”.

Katarzyna Zioło, Reflektor

 

„under the dead tree” 

taniec:  Alexey Torgunakov, Kamil Bończyk

muzyka: Anna Piotrowska

czas trwania: 15 min

 

Inspiracją do stworzenia kreacji solowej „under the dead tree” przez Annę Piotrowską jest postać samego tancerza, utalentowanego Alexey Torgunakova. Choreografia dedykowana jego wrażliwości artystycznej i ogromnej kulturze ruchu i otwartości i uważności na materię cielesności. Praca ta nie powstawała według konkretnie postawionych założeń – zrodziła się z obserwacji rozwijającej się emocjonalności jego tańca, która wbrew pozorom nie jest pierwszoplanowa. Punktem wyjścia były ograniczenia, jakie człowiek tworzy sam sobie w życiu. Reszta przyszła na drodze ewolucji materiału. Jak się okazuje, najczystszą drogą w obliczu śmierci – czego doświadczamy zazwyczaj pod koniec naszych dni – jest po prostu i tylko MIŁOŚĆ. W czystej, najprostszej postaci. Jak mogę obserwować siebie, swoje myśli, swój kształt, swój przebieg? Jak mogę pokonywać swoje ograniczenia, które jako człowiek stworzony z umysłu projektuję, daję się im zniewolić i ulec ich powierzchowności? Spieszmy się kochać siebie, a będziemy potrafili kochać innych i przyjmować miłość w każdej postaci.

x

Alexey Torgunakov

Autor pracy „under the dead tree”.

Więcej

taniec:  Alexey Torgunakov, Kamil Bończyk

muzyka: Anna Piotrowska

czas trwania: 15 min

 

Inspiracją do stworzenia kreacji solowej „under the dead tree” przez Annę Piotrowską jest postać samego tancerza, utalentowanego Alexey Torgunakova. Choreografia dedykowana jego wrażliwości artystycznej i ogromnej kulturze ruchu i otwartości i uważności na materię cielesności. Praca ta nie powstawała według konkretnie postawionych założeń – zrodziła się z obserwacji rozwijającej się emocjonalności jego tańca, która wbrew pozorom nie jest pierwszoplanowa. Punktem wyjścia były ograniczenia, jakie człowiek tworzy sam sobie w życiu. Reszta przyszła na drodze ewolucji materiału. Jak się okazuje, najczystszą drogą w obliczu śmierci – czego doświadczamy zazwyczaj pod koniec naszych dni – jest po prostu i tylko MIŁOŚĆ. W czystej, najprostszej postaci. Jak mogę obserwować siebie, swoje myśli, swój kształt, swój przebieg? Jak mogę pokonywać swoje ograniczenia, które jako człowiek stworzony z umysłu projektuję, daję się im zniewolić i ulec ich powierzchowności? Spieszmy się kochać siebie, a będziemy potrafili kochać innych i przyjmować miłość w każdej postaci.

x

Kamil Bończyk

 Autor pracy bless the king_nieliryczna pieśń”.

Więcej

taniec: Anna Piotrowska, Kamil Bończyk

muzyka: Anna Piotrowska

czas trwania prezentacji: 15 min

 

„(...) Niebezpieczny, niepokojący mrok, kryjący się w niechcianych zakamarkach naszej podświadomości. „Bless the king...” przepełniony jest agresją i brutalnością. Oglądając go czuję się, jakby ktoś zamknął mnie w piwnicy albo w lochu. Aktorzy ubrani w skóry (spodnie, płaszcz), migające, rzucone w kąt jarzeniówki, dywan, blaszane wiaderko... To wszystko, a także wyraźnie sado-masochistyczna relacja pomiędzy artystami napawa mnie lękiem, ale i fascynacją”.

Katarzyna Zioło, Reflektor

x

Ilona Gumowska

Autorka pracy „Moira”.

Więcej

taniec:  Emilia Biskupik, Sara Kozłowska

muzyka: Paweł Odorowicz

czas trwania: 10’30 min

 

W mitologii greckiej Moira jest wcieleniem przeznaczenia, kontrolującym nić życia każdego śmiertelnika od momentu narodzin aż do śmierci. Niczym sieć pajęczą tka losy ludzi, decydując nie tylko o długości ich życia, ale również o spotykającym ich szczęściu i cierpieniu. Jest potęgą działającą równolegle z bogami, a bogowie i ludzie są jej podlegli. Chociaż świat jest zdominowany przez boską moc nadawaną ludziom w różny sposób, czeka na nich jedynie "ciemność". Najbardziej bowiem pewną rzeczą w życiu człowieka jest to, że prędzej czy później spotka go śmierć. Pozostaje jednak pytanie, czy ludzka istota może wpłynąć na z góry zapisany bieg?

x

Marta Kosieradzka

Autorka pracy  „So clear”.

Więcej

taniec: Marta Kosieradzka

muzyka:Brian Eno „And then so clear”

czas trwania: 10 min

 

 And then so clear to wonder

To wake with open eyes

As the snow across the tundra

And the rain across the sky

Brian Eno „And then so clear”

 

„So clear” to solo na temat dokonywania wyborów, absorbowania i przetwarzania impulsów zewnętrznych i relacji z otoczeniem. W każdej sekundzie naszego życia jesteśmy bombardowani milionami impulsów. Kształty, kolory, wrażenia zmysłowe – temperatura, zapach, myśli o przyszłości, przeszłości, teraźniejszości. Jesteśmy otwarci ale zarazem zamknięci w naszym małym wszechświecie, z którego nigdy nie możemy się wydostać.  Czy naprawdę musimy wybierać? Precyzyjnie wszystko definiować? Opisywać dokładnie każde nasze doświadczenie? Choreografia „So clear” jest próbą zauważenia i przetworzenia jak największej liczby impulsów, myśli i wrażeń poprzez ciało, pytaniem o wolność i ograniczenie i o to, na ile tak naprawdę kontrolujemy nasze wybory. Jednym z najważniejszych elementów pracy jest też utwór „And then so clear” Briana Eno, jego poetyka, rytm i tekst.

x

Jakub Lewandowski

Autor pracy „Melancholia”. 

Więcej

taniec: Dominika Wiak

muzyka: Michał Lis

czas trwania: 11 min

 

Przez chwile myślałam, że moja nieobecność będzie dłuższa, ale zmieniłam zdanie

Laura Brown, Los Angeles 1951

 

Trudno wnosić cokolwiek trwałego, mając świadomość bezbarwnej otaczającej  rzeczywistości i przeświadczenia o konieczności nadejścia jakiejś „lawiny”. Wszystko co przynosi nam los pochodzi z fantazji. Miejsce między obecnością nieobecnością , pustką i nadmiarem.

x

Jacek Niepsujewicz

Autor pracy  „Happiness does not wait”.

Więcej

taniec: Jacek Niepsujewic

muzyka: Ólafur Arnalds, Arnór Dan & Douglas DareSay My Name

czas trwania: 10 min

 

W swoim najnowszym spektaklu Jacek Niepsujewicz zadaje pytania, gdzie jest szczęście, jak je zdobyć i czy warto o nie walczyć. Używając swojego ciała jako matrycy myśli, zastanawia się, jak nie zatracić siebie we współczesnym świecie pełnym perfekcji, precyzji i wydajności. Jak uciec z pułapki swoich własnych oczekiwań? Jak oddać siebie w pełni, pozostając jednocześnie

sobą? I w końcu, najważniejsze – co to znaczy być na prawdę szczęśliwym?

x

Krystyna Lama Szydłowska

Autorka pracy „Pamiętniki z wakacji”.        

Więcej

taniec: Krystyna Lama Szydłowska

muzyka: Józef Buchnajzer

czas trwania: 10 min

 

Solo opiera się̨ na pracy ze wspomnieniami z pewnego lata. Nagrania dźwiękowe zebrane przeze mnie podczas wakacji zostały zmiksowane i przetworzone w eksperymentalną kompozycję. Stworzona ścieżka dźwiękowa posłużyła za materiał do odzyskania zapisów wspomnień́ w ciele, na których bazuje choreografia. 

x

Zofia Tomczyk

Autorka pracy „Connection”.            

Więcej

taniec: Zofia Tomczyk

muzyka: Jambinai „Connection”

czas trwania: 10 min

 

This is it.

It is what it is.            

And this is enough.

 

To jest to.

To jest jakie jest.

I to wystarczy.

x

Piotr Mateusz Wach

Autor pracy „I że Cię nie opuszczę aż do śmierci”.

Więcej

taniec: Piotr Mateusz Wach, Piotr Zwolski

muzyka: Rachel Portman „The Pierre”, El Mundo „Chacarron Macarron”

czas trwania: 15 min

 

W naszej kulturze nie ma wzorców, według których dwóch facetów mogłoby ułożyć sobie życie – nikt nie uczy jak być gejem, jak budować bliskość między sobą i tworzyć związek. Młodzi ludzie dopiero odkrywający w sobie odmienność są skazani na ślepe poszukiwania i ciągłą konfrontację – z rodziną, ze środowiskiem, ze swoimi partnerami i wreszcie – z samym sobą. „I że Cię nie opuszczę aż do śmierci” to porywająca historia o miłości, opowiedziana językiem tańca współczesnego zredukowanego do płaskich i banalnych form. Artyści w lekki i zabawny sposób ukazują esencję smutnych, ale w gruncie rzeczy prawdziwych historii – samotnych, zagubionych i wrażliwych mężczyzn poszukujących miłości i próbujących ułożyć sobie razem życie.  

x

Bartek Woszczyński

Autor pracy „After the Past”.

Więcej

taniec: Bartek Woszczyński

muzyka: Seayool Kim

czas trwania: 10’30 min

 

Zaakceptować to znaczy zrozumieć. Spektakl solowy „After the Past” to wewnętrzna podróż, w której czas ukazany jest jako przestrzeń, pozwalająca na ponowne doświadczenie różnych momentów z przeszłości. Spektakl ten jest próbą odpowiedzi na ponadczasowe pytanie „kim jestem?” i próbuje zbadać, jak doświadczenia z przeszłości budują naszą osobowość. Dotyka skomplikowanego mechanizmu zaakceptowania samego siebie zabierając publiczność w osobistą i intymną podróż.

x